اگر کودکی با شکاف کام به دنیا بیاید، نسبت به سایر کودکان بیشتر در معرض عفونت گوش قرار میگیرد. دلیل این مشکل به عملکرد عضلات کام برمیگردد.
در حالت طبیعی، عضلات کام باعث باز شدن لولههای استاش میشوند. این لولههای کوچک، گوش میانی را به حلق مرتبط میکنند. اگر لولههای استاش درست باز نشوند، هوا به گوش میانی نمیرسد و مایع در آن جمع میشود. این وضعیت که «اوتیت مدیا» نام دارد، گاهی به عفونت گوش هم منجر میشود.
به همین دلیل، انجمن شکاف کام آمریکا (ACPA) توصیه میکند که این کودکان در همان هفتههای اول زندگی، برای معاینه گوش به پزشک عمومی یا متخصص گوش و حلق و بینی (ENT) مراجعه کنند.
اگر کودک در گوش میانی خود مایع داشته باشد، چه باید کرد؟
- قدم اول: پزشک معمولاً دارو تجویز میکند.
- در صورت ادامه مشکل یا عفونتهای مکرر: ممکن است جراحی کوچکی به نام «میرینگوتومی» توصیه شود.
در این جراحی، جراح سوراخ ریزی روی پرده گوش ایجاد میکند تا مایع تخلیه شود. سپس لولههای کوچکی (پلاستیکی یا فلزی) به نام لولههای تعادلبخش فشار ( لوله PE ) در آن قرار میدهد. این لولهها به هوا اجازه میدهند وارد گوش میانی شوند و از جمع شدن دوباره ی مایع جلوگیری میکنند.
نکته مهم و امیدوارکننده: این لولهها معمولاً بعد از چند ماه خودبهخود میافتند. جای سوراخهای کوچک روی پرده گوش به خوبی ترمیم میشود و آسیب دائمی به گوش نمیرساند. معمولاً این جراحی همزمان با عمل جراحی لب یا کام کودک (زمانی که کودک بیهوش است) انجام میشود.


چرا معاینات مکرر گوش اهمیت حیاتی دارد؟
ممکن است در خانه متوجه تجمع مایع در گوش میانی کودک نشوید، زیرا همیشه با علائمی مثل گوشدرد یا تب همراه نیست. اما این مشکل میتواند باعث کمشنوایی شود.
متأسفانه حتی کمشنوایی خفیف هم روی گفتار و زبان کودک اثر میگذارد. همچنین مایع باقیمانده در گوش میانی میتواند به پرده گوش آسیب دائمی بزند.
خبر خوب این است: در اغلب موارد، با معاینات منظم و درمان به موقع (مثل لولههای PE که توضیح داده شد)، میتوان مشکلات گوش و شنوایی را به سادگی حل کرد.
با معاینات منظم، میتوان بلافاصله پس از تشخیص، کم شنوایی نوزاد یا کودک را درمان کرد. معاینات گوش کودک باید حداقل سالی یک بار و در صورت وجود مشکل ، با فاصله زمانی کمتری انجام شود. با بزرگتر شدن کودکان، مشکلات گوش در اکثر آنها برطرف میشود ولی در برخی تا بزرگسالی ادامه می یابد.
تست های شنوایی را جدی بگیرید.
علاوه بر معاینه گوش توسط پزشک، انجام منظم تست های شنوایی هم برای کودک ضروری است.
- تست های تخصصی: روشهای مختلفی برای ارزیابی شنوایی وجود دارد. بعضی از آنها را میتوان از روز اول تولد روی نوزاد انجام داد. این آزمایشها باید توسط متخصص شنواییسنجی (اودیولوژیست) انجام شود.
- غربالگریهای اولیه: غربالگریهایی مثل آزمایش «تمپانومتری» (اندازهگیری پاسخ گوش میانی به صدا) یا آزمایش «گسیلهای صوتی گوش (OAE)» (بررسی عملکرد حلزون گوش) انجام میشود.
- آزمایشهای دقیقتر: اگر لازم باشد، متخصص ممکن است آزمایش «پاسخ ساقه مغز شنوایی» را توصیه کند که نشان میدهد مغز کودک چطور به صدا واکنش نشان میدهد.

برای اطلاعات بیشتر درباره تست های شنوایی، حتماً با تیم درمانی کودک خود صحبت کنید.
ترجمه و اقتباس از: انجمن شکاف کام امریکا