استانداردهای تیم

استانداردهایی برای تائید تیم‌های شکاف کام و اختلالات جمجمه‌ای صورتی

انجمن آمریکایی شکاف کام-اختلالات جمجمه‌ای صورتی (ACPA)

موسسه‌ی شکاف کام (CPF)

تیم‌ها از متخصصین با تجربه و شایسته‌ای در حیطه‌های پزشکی، پیراپزشکی، جراحی، دندان‌پزشکی تشکیل شده‌اند که همگی در یک سیستم هماهنگ و بین رشته‌ای کار می‌کنند.

هدف تیم‌ها این است که مراقبت به شیوه‌ای هماهنگ و با ثبات و با روند مناسبی از ارزیابی‌ها و درمان‌ها انجام شود تا در نهایت، نیازهای پزشکی و روانشناختی بیماران تامین گردد.

ACPA و CPF به منظور تائید کیفیت مداخلات ارائه شده توسط تیم‌ها ، فرآیند تصویبی تهیه کردند که موارد زیر را شامل می شود :

استانداردهایی که خصوصیات ضروری جهت کیفیت ترکیب تیم و عملکرد آن را شناسایی کند و باعث تسهیل پیشرفت مداخلات تیمی شود. اطلاعات دقیقی درمورد خدماتی که توسط تیم های استاندارد ارائه می شود، فراهم کند. این استانداردها مورد بررسی‌های گسترده قرار گرفته و حداقل انتظارات برای تائید تیم‌های شکاف کام و اختلالات جمجمه‌ای صورتی را بیان می‌کند.

ذکر این نکته اهمیت دارد که تائید تیم، یک روند اختیاری و غیر انحصاری است. هیچ قضاوت یا بیان صلاحیتی در مورد تیم‌های تاسیس شده که برای ورود به روند تائید انتخاب نشده اند یا تائید ACPA/CPF را (که برای متخصصین مراقبت سلامت جهت سازمان‌دهی و اعلام خودشان به عنوان یک تیم لازم است) نگرفته‌اند، صورت نگرفته است.

با این حال، همه‌ی تیم‌هایی که تحت یک ارزیابی بیرونی قرار گرفته‌اند و استانداردهای لازم برای تیم‌های مراقبت کننده را دارا باشند، به عنوان تیم تائید شده در فهرست ACPA/CPF قرار می‌گیرند. ACPA/CPF ارجاعات را فقط به آن تیم‌های تائید شده در لیست انجام خواهد داد.

استانداردهایی برای مراقبت تیمی بین رشته‌ای:

ACPA و CPF استانداردهایی را برای مراقبت در نظر گرفته اند و ۵ جزء زیر را به عنوان ضرورتی برای کیفیت مراقبت های فراهم شده توسط متخصصین سلامت تیم‌های بین رشته‌ای و برای بیماران مبتلا به بدشکلی‌های جمجه ای صورتی، صرف نظر از نوع خاص اختلال، معرفی کرده اند:

۱. ترکیب تیم

۲. مدیریت و مسئولیت‌های تیم

۳. ارتباط بیمار و خانواده

۴. صلاحیت فرهنگی

۵. خدمات روانشناختی و اجتماعی

۶. ارزیابی نتایج

استانداردهایی برای مراقبت تیمی بین رشته‌ای:

ACPA و CPF استانداردهای زیر را به عنوان شرایط لازم برای تائید تیم‌های شکاف کام و اختلالات جمجمه‌ای صورتی پذیرفته است:

استاندارد ۱: ترکیب تیم

۱-۱: یکی از اعضای تیم به عنوان هماهنگ کننده مداخلات بیمار انتخاب شود تا عملکرد و کارآیی تیم را تسهیل کند، از فراهم شدن مراقبت هماهنگ برای بیمار و خانواده‌ها اطمینان یابد و به بیماران و خانواده‌ها در درک، هماهنگی و انجام برنامه‌های درمانی کمک نماید.

تیم یک هماهنگ کننده معین دارد که مسئول تسهیل عملکرد تیم است. نقش‌ها و مسئولیت‌های هماهنگ کننده به طور واضح مشخص شده است و نشان می‌دهد که هماهنگ کننده چگونه از جامع بودن مداخلاتی که بیمار دریافت می کند، اطمینان می‌یابد و برنامه ریزی بین رشته‌ای را برای دستیابی به حداکثر امکانات با استفاده شایسته از وقت و منابع والدین و بیمار ارائه می‌نماید. هماهنگ کننده، به همه‌ی اعضای تیم معرفی می‌شود.

۱-۲: تیم شامل تخصص‌هایی در زمینه‌ی آسیب شناسی گفتار و زبان، جراحی، ارتودنسی می‌باشد.

تیم باید متخصص‌های در حیطه‌های آسیب شناسی گفتار و زبان، جراحی و ارتودنسی داشته باشد تا در جلسات تیمی شرکت نمایند. حضور این افراد باید در پرونده‌ی بیمار ثبت گردد.

۱-۳: تیم شامل اعضایی است که بوسیله‌ی تحصیل، تجربه و گواهی‌هایشان تعیین صلاحیت می‌شوند تا مداخلات مناسب را فراهم کنند و همواره با کسب بهترین تجارب، هماهنگ و به روز عمل نمایند.

صلاحیت و شایستگی همه‌ی اعضای تیم باید به تناسب مدرک، تجارب عملی یا آموزش‌های خاص رشته و مسئولیت‌ها و روش‌هایی که انجام می‌شود، تائید گردد. اعضای تیم باید گواهی نامه‌ی مورد تائید مبتنی بر سازمان‌های تخصصی و جواز دولتی داشته باشند.

تیم‌ها باید به اعضای خود در حفظ هماهنگی و تداوم، با مشارکت یا تشویق مشارکتشان در فعالیت‌های آموزشی مداوم و حضور در جلسات تخصصی مرتبط با مداخلات شکاف و یا اختلالات جمجمه‌ای صورتی کمک نماید.

۱-۴: تیم‌ها باید به متخصصین در حیطه‌های روانشناسی، مددکار اجتماعی، روانپزشکی، شنواسی‌سنجی، ژنتیک، دندانپزشک عمومی و اطفال، اتولارینگولوژی، اطفال یا مراقبت‌های اولیه، دسترسی داشته باشند.

تیم باید لیست قابل اطمینانی از منابع را برای خدماتی که توسط خود تیم فراهم نمی‌شود یا در سطح جامعه راحت‌تر فراهم می‌گردد، در اختیار داشته باشد. هنگامی که ارجاع صورت می گیرد، باید گزارشی از ارزیابی و یا پیگیری درمان در بایگانی مرکزی تیم موجود باشد.

تیم‌های جمجمه‌ای صورتی علاوه بر استانداردهای بالا که مربوط به ترکیب تیم است، باید با استاندارد زیر هم رو به رو شوند:

۱-۵: تیم‌های جمجمه‌ای صورتی یک جراح جمجمه‌ای صورتی، جراح اعصاب و روانشناس دارند. تیم باید توانایی ارجاع به چشم پزشک، رادیولژیست و متخصص ژنتیک را داشته باشد.

تیم جمجمه‌ای صورتی باید شامل متخصص‌هایی از رشته‌های جراحی جمجمه‌ای صورتی، جراحی اعصاب، روانشناس و کسانی که در طرح ریزی درمان شرکت می‌کنند، باشد. این مشارکت باید در پرونده بیمار ثبت گردد.

صلاحیت‌ها و شایستگی اعضای تیم باید به تناسب مدرک، تجارب علمی یا آموزش خاص رشته و مسئولیت‌ها و روش‌هایی که انجام می‌شود، اعلام شود. اعضای تیم باید گواهینامه‌های معتبر مبتنی بر سازمان‌های تخصصی و جواز دولتی داشته باشند. تیم جمجمه‌ای صورتی باید لیست قابل اطمینانی از منابع برای خدماتی که توسط خود تیم فراهم نمی‌شود و یا در سطح جامعه بهتر فراهم می‌شود، در اختیار داشته باشد.

استاندارد ۲: مدیریت و مسئولیت‌های تیم

۲-۱: تیم برای جلسات منظم و حضوری بین اعضای اصلی تیم، مکانیسمی دارد تا هماهنگی و همکاری مداخلات تیمی را فراهم نماید.

نقش اساسی تیم بین رشته ای، فراهم کردن مدیریت مورد توافق است تا از کیفیت و تداوم مداخلات و پیگیری طولانی مدت بیمار مطمئن شوند.

هر بیماری که توسط تیم مشاهده می‌شود به طرح ریزی درمانی جامع بین رشته‌ای نیاز دارد تا با استفاده از وقت و منابع، والدین و بیمار به حداکثر امکانات دست یابد. جلسات حضوری، کمک می‌کند تا از هماهنگی مداخلات و همکاری بین دیگر اعضای تیم مطمئن شویم. تیم‌ها باید مکانیسم خود را برای رسیدن به توافق درباره برنامه‌های درمانی نشان دهند.

۲-۲: تیم‌ها برای ارجاع و ارتباط با دیگر تخصص‌ها مکانیسم‌هایی دارند.

تیم برای ارجاع بیمار به سایر تخصص ها، در صورت لزوم و صلاحدید، روش و برنامه دارند.

تیم برای تبادل اطلاعات با مدارس، متخصصین مراقبت‌های اولیه، دفاتر بیرونی و دیگر متخصصین درگیر در سلامت بیمار روش و برنامه دارند.

۲-۳: مراقبت تیمی در روشی هماهنگ با توالی مناسب از ارزیابی‌ها و درمان‌ها در چهارچوب تمام نیازهای رشدی، پزشکی و روانشناختی بیمار فراهم می‌شود.

رابطه مداوم بین تیم و بیمار و خانواده، امکان کنترل طولانی پیشرفت را فراهم می‌کند و اجازه می‌دهد نگرانی‌های جدید به موقع شناسایی شوند. مداخلات بهینه، به ارزیابی‌های تیمی منظم برای ارزیابی نتایج درمانی و به روز کردن برنامه‌های درمانی نیاز دارد. تداوم مداخلات، روند ارزیابی و درمان بیماران از هر گروهی را افزایش می‌دهد.

۲-۴: تیم‌ها بیماران را بر اساس توصیه‌های تیمی ارزیابی مجدد می‌کنند.

ارزیابی‌های متوالی باید در مداخله‌های منظم برنامه‌ریزی شود، بسامد و محتوای خاص هر کدام از ارزیابی‌ها، بوسیله شرایط و نیازهای مشخص بیمار و خانواده تعیین می‌شوند.

۲-۵: تیم‌ها باید پرونده‌های مرکزی و مشترکی شامل یافته‌ها و توصیه‌های به دست آمده از ارزیابی‌های تیمی داشته باشند. مثلاً: تاریخچه پزشکی، تاریخچه اجتماعی و روانشناختی، تشخیص پزشکی، برنامه درمانی نوشته شده، یافته‌ها و سوابق دندان پزشکی و ارتودنسی، عکس‌های صورت، رادیوگرافی‌ها یا اسکن‌های مناسب.

۲-۶: تیم‌ها مکانیسم یا روندی برای اشتراک برنامه‌های درمانی با دیگر متخصصین پزشکی بیرون از تیم، پس از دستیابی به توافق دارند. تیم باید روندی برای کسی توافق، استوار بر الزامات قانونی، دولتی و فدرال داشته باشد.

۲-۷: اعضای تیم به مسئولیت‌های حرفه‌ای تخصص مربوطه‌شان وفادار هستند. تمام اعضای تیم به قوانین اخلاقی تخصص مربوطه شان که شامل اصول اخلاقی مربوطه در قانون اخلاقی ACPA است، وفادار هستند.

استاندارد ۳: ارتباط بیمار و خانواده

۳-۱: تیم‌ها اطلاعات مناسبی درباره روش‌های ارزیابی و درمان برای بیماران و خانواده‌ها فراهم می‌کنند. تیم‌ها به والدین / مراقبت‌کننده‌ها در تصمیم‌گیری از جانب کودک و آماده سازی کودک و خودشان برای همه روش‌های توصیه شده کمک می کنند.

والدین / مراقبین باید درباره روش‌های درمانی توصیه شده، اختیارات، فاکتورهای خطر، فواید و هزینه های احتمالی اطلاعات دریافت نمایند. مکانیسم برای این ارتباط می‌تواند کلامی یا نوشتاری باشد و باید بعد از هر ارزیابی تیمی، دنبال شود. تیم‌ها باید با بیماران و خانواده‌ها، فعالانه ارتباط برقرار کرده و آن‌ها را درک نمایند و هرگونه پیگیری مداومی که درمان آنومالی‌های جمجمه‌ای صورتی را تنظیم می کند، فراهم آورند.

۳-۲: تیم‌ها مشارکت بیمار و خانواده در روند درمانی را تشویق می‌کنند.

تیم‌ها باید مکانیسم‌هایی داشته باشد تا اطمینان یابند خانواده و بیمار، فرصت‌هایی برای ایفای یک نقش فعال در تصمیمات درمانی دارند. تیم باید والدین را درباره اهمیت اطلاع دادن به کودک در مورد شرایطش و تشویق او به مشارکت فعال در تصمیمات درمانی آموزش دهند. ( یعنی وقتی کودک به بلوغ کافی برای انجام آن رسیده باشد، باید حاضر شود و فرصت داشته باشد تا برای تصمیمات درمانی دخالت داده شود.)

استاندارد ۴ : صلاحیت فرهنگی

۴-۱: تیم‌ها به بیماران و خانواده‌ها با حساسیت نسبت به فاکتورهای زبانی، فرهنگی، قومی، روانشناختی، اجتماعی، اقتصادی و جسمی خدمت می‌کنند.

تیم‌ها، منابع و مکانیسم‌هایی برای اطمینان از اختصاص مداخلات با حساسیت نسبت به فاکتورهای زبانی، فرهنگی، قومی، روانشناختی، اجتماعی، اقتصادی و جسمی که بر رابطه‌ی پویا بین تیم و بیمار و خانواده اثر می‌گذارد، دارند.

تیم‌ها مطمئن می شوند که اعضایشان به تفاوت‌های فرهنگی بیمار و خانواده حساس هستند تا نحوه اختصاص بهترین مداخلات را مشخص نمایند. تیم‌ها باید بررسی کنند تا ساختار خانواده، ماهیت روانشناختی و اقتصادی، شرایط زندگی بیمار و خانواده را درک نمایند.

۴-۲: تیم‌ها بیماران و خانواده‌ها را بدون تبعیض درمان می‌کنند.

خدمات بدون توجه به نژاد، رنگ، مذهب، جنس، اصالت ملی، ناتوانی، سن، جنس گرایی یا مقام والدین فراهم می‌شوند. تیم‌ها باید با همه قوانین قابل اجرای فدرال، دولتی و محلی مانع از تبعیض، موافق باشند.

استاندارد ۵ : خدمات روانشناختی و اجتماعی

۵-۱: تیم‌ها باید مکانیسمی برای ارزیابی و درمان ابتدایی و دوره‌ای متناسب با نیازهای روانشناختی و اجتماعی بیماران و خانواده‌ها و نیز در صورت لزوم، ارجاع برای درمان بیشتر داشته باشند.

تیم به عنوان بخشی از سیستم برای ارجاع، باید به کارکنان اجتماعی، روانشناسان و روانپزشکان دسترسی داشته باشد تا بتواند نیازهای روانشناختی و اجتماعی بیمار و خانواده را مورد توجه قرار دهد. تیم‌ها باید در ابتدا نیازهای روانشناختی و اجتماعی هر بیمار و خانواده جدید را ارزیابی کنند.

۵-۲: تیم‌ها مکانیسمی برای ارزیابی رشد شناختی دارند.

تیم‌ها باید اطمینان یابند که ارزیابی‌های رشد شناختی و ناتوانی‌های یادگیری در زمان مناسب مداخلات هدایت شوند تا هر بیمار خدمات آموزشی مناسب را از نوزادی تا کودکی، دریافت نماید. اسناد این ارزیابی‌ها، توصیه‌ها و درمان‌های صورت گرفته، باید جزئی از پرونده مرکزی کودک باشد.

۵-۳: تیم‌ها باید منابعی را برای کمک به بیماران و خانواده ها با تطبیق‌های شناختی، اجتماعی و روانشناختی فراهم کند.

تیم‌ها منابع و تخصص‌های قابل اطمینانی برای ارجاع دارند تا نیازهای روانشناختی، اجتماعی و شناختی را مورد توجه قرار دهند.

استاندارد ۶ : ارزیابی منابع

۶-۱: تیم‌ها باید مکانیسم‌هایی برای کنترل نتایج کوتاه مدت و بلند مدت بیماران، شامل سلامت روانشناختی و اجتماعی بیمار و خانواده و عملکرد و ظاهر بیمار داشته باشند.

تیم، نتایج درمانی شامل خصوصیات یا عملکرد پایه و تغییر در طول زمان را ثبت می‌کند. این اسناد ممکن است در آزمون‌های مداوم و منظم بوسیله تیم یا اغلب زمانی که مداخلات یا روش‌ها در حال انجام هستند، حاصل شوند.

۶-۲: تیم‌ها برنامه بهبود عملکرد دارند.

تیم باید روش‌های پیگیری ارزیابی کیفیت مداخلات فراهم شده برای بیماران را ثبت کند. اسناد باید مکانیسم‌های ارزیابی هر جزء برنامه یا برنامه‌هایی که ارزیابی‌ها براساس آن هدایت و تحلیل می‌شوند و نیز تغییرات و یا بهبودهای برنامه که از ارزیابی‌ها منتج می‌شوند را نشان دهند.